Telkens weer.

Ruim twee jaar geleden maakte ik een sprong in het diepe door als zzp’er te gaan werken. Ik had meer dan 16 jaar in de kinderopvang gewerkt. Dit deed ik met veel plezier maar toen ik werd geforceerd om een keuze te maken, koos ik toch voor wat anders. Wat vond ik het spannend om te kiezen voor iets wat ik eigenlijk helemaal niet kende. Wat was het spannend om alles los te laten en opnieuw te beginnen, om de zekerheid van een vast inkomen op te zeggen, om in een onbekende wereld te gaan werken, om een eigen bedrijf op te gaan zetten. Toch heb ik dit gedaan en ergens wist ik dat dit de juiste keuze was voor mij. Van de kinderopvang naar afscheidsfotograaf is een grote sprong. Het is een beetje van het ene uiterste naar het andere. Toch voelde het voor mij heel natuurlijk en wist ik dat ik dit zou kunnen, mede door mijn eigen verlieservaringen.

Als ik een uitvaart vastleg voel ik me op mijn plaats. Ik vind het fijn om iets voor anderen te kunnen betekenen. Ik weet gewoon dat mensen heel veel aan de foto’s gaan hebben in de periode na het afscheid. Sommige mensen beseffen ze pas hoeveel ze niet onthouden hebben als ze de foto’s hebben gezien. Ik vind het iedere keer weer heel bijzonder als ik bij deze bijzondere momenten mag zijn en dat mensen mij toelaten. Ik voel me nu helemaal thuis in deze wereld en ben hier sterker door geworden.

Het is zo fijn om te merken dat je groeit doordat je uitgedaagd wordt en steeds weer nieuwe dingen mag doen. Ik leer nog elke dag en dat vind ik juist erg fijn, ik groei elke dag een stukje meer.

Ik ben erg benieuwd waar jullie door groeien, is dat een sprong in het onbekende of werkt het oude vertrouwde juist goed voor je? Een reactie hieronder zou ik erg leuk vinden.

rouwfotografie, eigen bedrijf
Groeien is springen in het onbekende, telkens weer.