Ik word gebeld door een uitvaartbegeleidster met de vraag of ik aanstaande zaterdag een afscheid van een jonge man en vader van een dochtertje van vier jaar oud kan vastleggen. Het zijn mijn laatste dagen van de vakantie in Oostenrijk, maar vrijdag willen we weer thuis zijn dus natuurlijk ga ik dat doen. Ik besef me meteen hoe belangrijk het zal zijn voor het dochtertje en haar moeder dat deze herinneringen vastgelegd worden. Dit is precies de reden waarom ik dit werk ben gaan doen. 

Op vakantie bereid ik me al vast voor. Ik ontvang de planning en we zorgen dat we vrijdag op tijd thuis zijn. 

Die zaterdag ben ik op tijd aanwezig bij het crematorium in Breda. Ik leg de aankomst van de familie vast en als zij even in de familiekamer zijn, maak ik kennis met ze. Ik merk dat het allemaal een beetje langs ze heen gaat maar ze vinden het fijn dat ik er ben. De foto’s zijn vooral bedoeld voor het meisje dat haar vader moet missen. Zij kan zich later waarschijnlijk niet veel meer herinneren van deze dag. Daarom is het fijn dat deze dierbare momenten worden vastgelegd en dat ze hier een fotoalbum van ontvangen.

Het was een mooie en bijzondere afscheidsdienst, met veel kenmerkende momenten van de vader. Hij was DJ dus zijn eigen koptelefoon lag op de kist. Bijzonder was het moment dat het lied: “Kind van de duivel”, werd gedraaid. Alle vrienden, zijn zus en zijn vriendin met dochtertje stonden om zijn kist heen. Zij hadden allemaal een partypopper vast en op een bepaald moment tijdens dit lied schoten hier allemaal hartjes uit. Dit moment….Dit paste echt bij hen. 

“Ik vond het een eer om deze herinneringen met jullie te mogen delen en in een fotoalbum te mogen samenbrengen. Bedankt voor het vertrouwen.” 

*** Ik mag een aantal foto’s met jullie delen en daar ben ik heel dankbaar voor. Wil je foto’s liever privé houden dan is dit natuurlijk geen enkel probleem. ***