Afscheidsfotograaf Evelien VugtIk heb me gespecialiseerd in afscheidsfotografie omdat ik zelf heb ervaren hoe fijn het is om foto’s te hebben van een afscheid.

Door mijn ervaringen kan ik invoelen waar mensen doorheen gaan. Mijn schoonmoeder is een aantal jaren geleden overleden. Helaas zijn bij haar afscheid geen foto’s gemaakt waardoor ik daar nu bijna geen herinneringen meer aan heb. Ik ervaar dat als een gemis.

Een aantal jaar later is mijn vader overleden en hier heeft een vriendin de uitvaart vastgelegd. De dag van het afscheid beleefde ik in een roes. Ik was wel aanwezig, maar ik nam niet alles op. Ik wist bijv. later niet meer dat collega’s van mijn vader een erehaag hadden gevormd. Bij het binnenrijden van de kist ben ik er zelf tussendoor gelopen, maar ik had het niet opgeslagen. Toen ik de foto’s zag, dacht ik: ”o ja, dat klopt”, de herinnering kwam boven. Ook de brandweerwagen waar ze mee gekomen waren (mijn vader was brandweerman) heb ik niet gezien. Daarom vind ik foto’s bij een afscheid zo belangrijk. Achteraf vond ik het jammer dat er geen foto’s waren van de kleine momenten, bijvoorbeeld de hand op mijn schouders. Hiervoor moest de fotograaf dichterbij komen en dit durfde ze niet omdat ze ons niet wilde storen en zo onzichtbaar mogelijk wilde zijn. Ik ben er van overtuigd dat ik wel foto’s van deze intieme momenten kan maken zonder dat dit vervelend is. Ik stap even naar voren, maak de foto en verdwijn weer uit het zicht. Dit doe ik natuurlijk op een moment dat het kan en dat niemand er last van heeft.

Ik zie rouw als de achterkant van de liefde. Als er geen liefde is voor de ander dan is er ook geen verdriet. Ik fotograaf dus niet de rouw, ik fotografeer de liefde. 

Ik wil graag de sfeer van die dag en de liefde voor je dierbare vastleggen. Deze liefde blijft en het is fijn om die weer te voelen als je daar behoefte aan hebt.  Dus ook die arm om de schouders, die glimlach die even doorbreekt en alle mooie, warme momenten. Ik heb oog voor details en leg die op een mooie, integere manier vast. Dit geeft ontzettend veel troost en steun. Het brengt je herinnering dichterbij en maakt het makkelijker om je emoties te uiten. Ik vind het erg speciaal als ik aanwezig mag zijn bij een zeer kwetsbaar moment in iemands leven. Ik zal hier ook altijd respectvol mee omgaan.

Door de foto’s in een fotoboek te presenteren heb je een tastbare herinnering die het makkelijker maakt om er met anderen over te praten. Ook mijn kinderen kijken in het fotoboek. Zij waren nog heel jong toen hun opa overleed. Door het fotoboek kan ik hun vragen beantwoorden en doordat ik het kan laten zien is het voor hen makkelijker om te begrijpen.

Ik hoop je hiermee, mede vanuit mijn eigen ervaringen en beleving, een inzicht te hebben gegeven in de meerwaarde van een fotoreportage bij de uitvaart van een dierbare.

Neem gerust contact met me op als ik iets voor je kan betekenen of als je vragen hebt.